M. Ali KAYA
İki cihan saadetini kazanmanın tek bir şartı vardır; iman etmek. Yani Allah'ın birliğine ve ahretin varlığına inanarak peygamberin mübarek ağzından çıkan her şeye değer vererek kabul etmek, uymak ve uygulamak. İman budur. Bediüzzaman Said Nursi hazretleri “Kâinatta en yüksek hakikat imandır” derken yüce Allah'ın “Ben insanları ve cinleri kendi nefislerinde ve kainatın aktarındaki delillerim ile beni tanısınlar, bana iman edip ibadet etsinler diye yarattım” (Zariyat, 51:56) ayetinin ifade ettiği manayı veciz bir ifade ile bizlere ders veriyordu.

Sağlam bir imana sahip olmak en büyük hazinedir. Bu hazineler değerli olduğu için kilitli sandıklarda bulunurlar. Sandığa sahip olmak yeterli değildir. Bu sandık içindeki hazineye ulaşabilmek ve istifade etmek için bir anahtara ihtiyaç vardır. Bu anahtar ise “Kelime-i Şahadettir.” Kelime-i Şahadetin ise iki kelamı vardır ki birbirine müsavidir. Birincisi “Lâ ilâhe illallah” ikincisi, “Muhammed Resulullah” demek ve bunlara şahit olduğuna kalben inanmak ve lisanen ikrar ederek bu imanına başka şahitler kazanmaktır. İşte bu mübarek kelam “İmanın anahtarıdır.”

Mustafa CAN

Risale-i Nur on beş senede kazanılan kuvvetli iman-ı tahkikiyi, on beş haftada ve bazılara on beş günde kazandırır. Bunun binlerce yaşanan tecrübeleri ve örnekleri vardır. Risale-i Nurun kişiye kazandırdığı bu imana mukabil fiyat olarak tam halis bir sadakat ve dâimî ve sarsılmaz bir sebat ister. Bu sebat ve sadakatin de ayrıca bir mükâfatı vardır ki o da “İştirak-i amal-i uhreviye” yani “Uhrevi şirketleşme ve ortaklık” gereği bütün sadık nur talebelerinin ibadet, makbul dua ve sevaplarına ortak olmaktır. Böyle bir kazanç elbette öyle bir fiyat ister.

Gerçek budur. Durum böyle olunca Risale-i Nurun bu özelliğini bilen ehl-i ilim ve ehl-i tarikatın, sofi meşrep zatların Risale-i Nur cereyanına girmeleri, ilim ve tarikattan gelen eski sermayeleri ile ona kuvvet vermeleri ve “Nur Hizmetinin” genişlemesine çalışmaları ve Risale-i Nur talebelerini teşvik etmeleri gerekir. Kendileri de bir buz parçası olan enaniyetlerini o Nur havuzundan istifade etmeleri için o dairedeki âbı hayat havuzuna atıp eritmeleri menfaatleri gereğidir. Risale-i Nura karşı rakibane bir vaziyet almak ve başka bir çığır açmaya çalışmakla hem o zarar eder, hem de o metin ve sağlam “Cadde-i Kur’âniyeye” zarar verir. Ayrıca zındıkaya bir nevi yardım olur. Çünkü Risale-i Nur iman cereyanıdır, ona güç vermemek karşı cereyana yardım etmiş sayılır. Hak karşısında bitaraf olan bertaraf olur.

Zafer KARLI
Asrın imamı ve mürşidi olan Bediüzzaman Hazretleri Muhakemat isimli eserinde “Lübbü bulmayan, kışır ile meşgul olur. Hakikati tanımayan, hayalâta sapar. Sırat-ı müstakîmi göremeyen, ifrat ve tefrite düşer. Muvazenesiz ve mizansız olan çok aldanır, aldatır”der. (1) Bu, öz ama hakikat ve hikmet yüklü beyanı bir nebze olsun açmaya çalışacağız.

1-“Lübbü bulmayan, kışır ile meşgul olur.”
Dinin esası, özü imandır. İman ise imanın şartları olarak bilinen altı esasın insanın akıl, kalp, ruh dünyasında kök salması ve bunun neticesi olan amelin hayattaki tezahürüdür. İmanın pratik hayata dökülmüş hali olan amelin kuvveti iman ilmine ve hakikate erişme seviyesine bağlıdır. Nitekim Yüce Peygamberimiz "Allah'ım ilmimi artır!” (2) Faydalı olmayan ilimden, korkmayan kalpten,  doymayan nefisten, kabul olmayan duadan sana sığınırım." (3) şeklinde dualar etmiştir. Peygamberimiz (sav) burada İman ve Yakîn ilminin artırılmasını istemiştir. Zira bu ilmin tamamı faydalı ilimdir. Amel edilsin edilmesin kişiye faydası vardır.