M. Ali KAYA

Demokratların ehven-i şer olmalarından dolayı desteklenmesi gerektiği iddiası zaman zaman ifade edilmektedir. Gerçekte demokratların desteklenmesi ise hürriyetçi olmalarından kaynaklanmaktadır. Demokratların ehven-i şer olarak desteklenmesi iddiası “hayır varken neden ehven-i şer” sorusunu akla getirir. Bu sebeple ehven-i şer iddiası ile demokratların desteklenmesini istemek pek mantıklı gelmemektedir.

Bediüzzaman’ın siyasete daima “hak ve hürriyetler” bağlamında bakar. Hürriyeti imanın hassası olarak görür. (Hutbe-i Şamiye, 67) İnsanın en değerli varlığının hürriyeti olduğunu belirtir. Hürriyetin kullanımını sağlayan ve insan iradesine değer veren sistem ise demokrasidir. Bu bakımdan demokratları desteklemenin birinci sebebi “ehven-i şer” ölçüsü değil, “hürriyet ve iman” ilişkisidir.

Cemil ARIKAN

Ey ölüm bu kadar acelen niye ?
Yüz'ü devireyim, ondan sonra gel.
Torunuma bir ev aldım hediye;
Tapuyu vereyim, ondan sonra gel!

Biraz iltimas yap bana, n'olacak?
Ben gidersem yerim bomboş kalacak.
Torunun torunu sünnet olacak
Onu da göreyim, ondan sonra gel.

Durmuş GÖKTEKİN

Korkmak, korunmamızı temin eden bir duygudur. Eğer insan korkmasaydı kendisini kollamaz, korumaz her türlü tehlikeye açık olurdu. Montaigne ise bir başka cepheden bakarak: “Korkaklığı zalimliğin anasıdır” diye tarif eder. Doğrudur. Korkaklığı kullanmak akıl, ilim, iman ve amel ister. Bunların devrede olmadığı yerde korku, sahibini canavarlaştırır.

 Yiğitlik, düşmanı önünde diz çöktüğü zaman sona eren bir eylem değil, ona karşı koymaya çalıştığı zaman affedebilmedir. Malum hikaye, Hz. Ali (ra) savaşta bir kafiri yere yatırmış, dizi ile göğsüne basmış, tam öldüreceği sırada o kafir Hz. Ali (ra)’nin yüzüne tükürmüş. Ta ki Hz. Ali sinirlenip acele onu öldürsün istemiş. O hareketin sonunda Hz. Ali (ra) birdenbire durmuş ve öldürmekten vazgeçmiş. Yerde yatan kafir merak etmiş. “Neden beni öldürmedin?” Hz. Ali (ra) : “Seni, yüzüme tükürdüğün an öldürseydim, nefsim hesabına öldürmüş olacaktım.  Halbuki ilk niyetim seni Allah için öldürmekti.” deyince o kafir: “Madem sizin dininiz böyle güzelliklerle doludur, şimdi ben de Müslüman oluyorum” diyerek İslâmiyet’i kabul etmiş.
 İnsan, korktuğu için öldürür. Öldüren öleni pişman etmeyi düşünürken kendi pişmanlık korkusuyla yaşar. Çünkü öldürdüğü adamın pişmanlığı olamaz. O ebedi hayata gitti. Beriki arkasından gelen herkesi kendisini yakalayacak bir polis düşüncesiyle sürekli korku içinde yaşayacaktır.