Baki ÇİMİÇ
www.risalehaber.com
Bu e-Posta adresi istenmeyen postalardan korunmaktadır, görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.

* İhlâs kaideleriyle hareket ederler. Çünkü “vasıta-i halâs ve vesile-i necatın ancak ihlâs ile olacağını bilirler.”

* İktisadı esas tutarlar. Çünkü “kanaat eden iktisat eder, iktisat eden bereket bulur” hakikatine uyarlar.

* Tamah göstermezler. “Hırs ve tamah yerine "Şüphesiz ki rızık veren, mutlak kudret ve kuvvet sahibi olan Allah'tır."( Zâriyât Sûresi, 51:58.) âyet-i celilesi delâletiyle Kur'ân'a, kütüb-ü İlâhiyeye imanları tamdır.”Ayrıca;” Hırs ve tamah, za'f-ı fakr noktasında teveccüh-ü nâsı celbine medar riyâkârâne vaziyet almaya sevk ediyor.” hakikatini de bilirler.

Durmuş GÖKTEKİN
İnsanın insana ihtiyacı var. İnsan, insanın ilacı, İnsan, her şeyin baş tacı. İnsan kendisi ve bütün varlık için önemliyken kötülük yapmakta ve hemcinslerine zulmetmektedir. Yaptıklarının muhasebesini bile yapamaz hale gelmiştir. Hayatın çok güzel olduğunu herkes söylüyor bak. Böyle isyankâr halifeye cehennem olmaz mı hak? Ne olur vaziyete bakıp da biraz insaf edelim. İyilikler yaparak hep cennete gidelim. Hiç kimse kendi isteğiyle şu dünyaya gelmedi. Her şey bizim dışımızda gelişti. Kimse kendi modelini çizip de şöyle olmak istiyorum deme hakkına sahip olmadı. Dünyaya gönderilişimiz de bize sorulmadı. Nerede, hangi şartlarda, anan, baban kim olsun, gecede mi, gündüzde mi dünyada olmak istersin denmedi. Her şey hazırlanmış insan gönderilmiş. Hazır bir dünya için hazırlanıp gönderilmişiz. En önemlisi, gönderen bizi bizden daha iyi bildiği için, her birimizi küçük bir kainat olarak göndermiş. Yeryüzü halifeliği ile şereflendirmiş, bütün varlıkların serdarı yapmış.

 

MEHMET ŞEMSETTİN / AKŞEMSETTİN (1389-1459)

M. Ali KAYA

Soyu 15. Batında Hz. Ebubekir’e (ra) dayanan Akşemsettin’in babası Şeyh Hamza Şam diyarından Amasya’ya gelir ve o zaman Amasya’ya bağlı olan Kavak ilçesine yerleşir. Şam diyarından geldiği için kendisine Şerafeddin- i Hamza Şâmî olarak şöhret kazanır.

Feridüddin-i Attar’ın “Tezkiretü’-Evliyâ” isimli eserinde anlatıldığına göre Şeyh Hamza vefat edip kabre konur. Ertesi günü kabristana girenler Şeyh Hamza’nın bir elini kabrin dışında bulurlar. Yanında da ölmüş vaziyette bir Sırtlan yatmaktadır. Sırtlan cesetleri çıkarıp yemektedir. Şeyh Hamza’nın kabrine dokununca şeyh eli ile onu boğmuştur. Hemen elini yeniden yıkarlar. Yıkanan el kabre çekilir. Bu olaydan sonra kabrin üzerine bit türbe yaparlar ve bu türbe “Kurtboğan Türbesi” olarak anılmaya başlar. (Ferîduddîn-i Attar, Tezkiretu’l-Evliya, s, 270; H. Hüseyin, Amasya Tarihi, 1:210) 

 

Durmuş GÖKTEKİN

Anne ve babalarımızın tatlı hayallerle kurduğu mutlu birliktelikten günün birinde biz dünyaya geldik. Bize hiçbir şey sorulmadı. “Kışta mı, baharda mı, yazda mı, sonbaharda mı, hangi gün ve tarihte dünyada olmak istersin” diye. Doğduk, takvime baktılar. Tarihi kaydettiler bir yere.

Her gün gözümüzün çiçeğine baktı anne ve babamız, “oğlum / kızım ne zaman büyüyecek. Çimenler üstünde, çiçekler arasında nasıl koşup oynayacak?” ümitleriyle sevdiler, okşadılar.