Durmuş GÖKTEKİN 
Mehtaplı bir gece, kar diz boyu, 8-10 yaşlarında iki kardeş, izlerden yürüdü. Ayaklarının altından kayan kar, gıcır gıcır sesler çıkarırken uzaktan da köpek sesleri geliyordu. 300 metre sonra, kapısı iki kanat halinde, kaba ağaçtan yapılmış bir evin önünde durdular, kapıya vurdular:
 - Güllü Nine, Güllü Nine, diye ünlediler.
 Derinden gelen bir ses cevap verdi:
 - Kim o?
 - Biz Güllü Nine, Asımla Yasemin!.
 - Tamam, tanıdım çocuklar, diyerek geldi kapının arkasındaki ağaç sürgüyü çekti. Kağnı gıcırtısını andıran bir sesle açılan tahta kapıdan içeri girdiler. Kapı, arkasından tekrar sürgülendi. Tavanı, yontma kemer taşlarından yapılmış odaya geçtiler. Ramazan ve Zeynep de tandır başında oturuyorlardı.
 

Mehmet ERBAŞ

Bir memleketten başka bir memlekete gitmek üzere olan bir kimse hazırlık yapar. Çünkü gideceği yerde kendisine bir çok şey lazım olabilir. Hazırlık yapan kimse orada  kalacağı müddet içinde rahat eder huzurlu olur.Bir pikniğe giderken bile bir çok hazırlık yapılır. Bir şehirden bir şehire seyahat eden kimse, yanına eşyasını almak zorundadır. 

 Elbette bu hazırlıkları yapan kimse, bir takım zorluklar ve sıkıntılar yaşayacaktır fakat yolculuğunun sonunda rahat edecektir. 

 Bir gelin bile annesinin evinden ayrılıp kocasının evine giderken çeyizini ve eşyalarını beraberinde götürür. Çünkü yeni bir ev kuruluyor ve gelin yeni bir yuvaya gidiyor. Orada kendine, ailesine lazım olan eşyaları temin etmesi gerekmektedir. 

 Okul yolcusu olan bir öğrenci, okuluna giderken çantasını ve eşyalarını beraberinde götürüp harçlığını yanına alması kaçınılmazdır. 

 Tarlasına, bahçesine, dükkanına giden bir kimse, orada kendine lazım olan malzemeleri temin edip beraberinde götürmesi icap eder.

 Bir uzay araştırmacısı ve yolcusu olan astronot, aracını, elbisesini ona göre hazırlayıp yola çıkar.
 
Savaşa giden bir asker, her türlü araç, malzeme, iaşe, silah ve teçhizatını hazırlayıp yola öyle çıkar. Çünkü, ileride bunların hepsine kendisi, zaman içerisinde ihtiyaç duyacaktır. Hazırlığını iyi yaptığı takdirde de hedefine en iyi şekilde ulaşıp muzaffer olacaktır.

 Şimdi iyice düşünelim; insan, dünyada bir yolcu değil mi? 

 Elbette, insan ahirete giden bir yolcudur.

Cemil ARIKAN
 

E-Posta & MSN: Bu e-Posta adresi istenmeyen postalardan korunmaktadır, görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.

ŞİİR ÜSTÜNE
Şiir benim kılıncım, ben şiirin kınıyım!
Şiirle katledilen şâirlerin kanıyım!

KÂLB
Mârifet, kâlbe düşen çözülmez bilmecedir.
Kâlb, varlığı tanıyan tek âhenk, tek hecedir!

İLİM
Kendimi bilmiyorsam eğer, bir şey değilim;
Kendimdeki var olan “Ben” i bilmektir ilim!

BOŞ BEYİN
Yıllarca imrendiğim insan beynine baktım,
Bir mâkûl düşünceyi bulsaydım, alacaktım!

YOLUN SONU
Sormayın! Bilmiyorum ben ki kaç yaşındayım;
Son yolun tırmandığı yokuşun başındayım!

AŞK-I MEVLÂ
Yüreğimde alevler… İçtiğim sular yandı!
Bilmem ki bu ateşe dağlar nasıl dayandı?
            
NAMAZ
Her zerrede bir yol var Yaradan’ı bulmaya;
Öyleyse haydi koşun, koşun namaz kılmaya!

               
MÜRTECÎ
Kırk dört yıllık ömrümde kula kulluktan bıktım;
Îmansızın gözünde “mürtecî” olup çıktım!

İKİ YOL
Şüphesiz ki seni ateşe götürür fâiz.
İşte sana doğru yol; tek kurtuluş, ferâiz!