Derleyen: ZAFER KARLI

"Yâ İlahî ve yâ Rabbî!" 
"Ey Vâcib’ül- Vücûd, ey Vâhid-i Ehad!"
Efendimiz Muhammed’e, onun âl ve Ashabına, ilmindeki varlıklar sayısınca ebedî salat ve selam eyle.

"Ey şiddet-i zuhurundan gizlenmiş ve ey azamet-i kibriyâsından ihtifâ etmiş olan Kadîr-i Zülcelâl, ey Kâdir-i Mutlak!"
Kalplerin tabibi ve ilacı, bedenlerin âfiyet ve şifâsı, gözlerin nuru ve ışığı olan Efendimiz Muhammed’e, onun âl ve Ashabına salat ve selam eyle.

"Ey Mutasarrıf-ı Fa’âl ve ey Feyyâz-ı Müteâl!"
"Ey Fa’âlün Limâ Yürîd!"
"Ey Kadîr-i Zülcelâl!"
"Ey arz ve semâvâtın Hâlık-ı Zülcelâlî!"
İmanın, ibadetin tadına erdikten sonra küfre, günaha saplanmaktan; Sen’in inayetinle hidayeti bulduktan sonra dalâlet çukurlarına yuvarlanmaktan; İslam’a intisap ederek şeref kazandıktan sonra onun dışında başka yollara düşüp alçalmaktan; izzetten sonra zillete dûçar kalmaktan ve hak ve hakîkati kabul ettikten sonra rızana ve emirlerine aykırı tavır ve davranışlara girmekten Sana sığınıyoruz.

M. Ali KAYA
Hz. Peygamberin (sav) insanlığa getirmiş olduğu hakikatlerin tümüne birden verilen isimdir. Mutasavvıflar ise peygamberimizin (sav) şeriatın zahirini ifade eden hakikatleri ve oluşturduğu manevi şahsiyeti bâtında aramışlar ve gizemli bir suret vermişlerdir. Yüce Allah mahlûkatı yaratmadan önce “Hakikat-i Muhammediye” denilen İslam Şeriatının esaslarını yaratmış ve bütün varlıkları bu hakikatleri ifade eder ve kabul edebilir kabiliyette yaratmıştır. Âlemin yaratılmasının amacı ve sebebi bu hakikatlerdir.

Hakikat-i Muhammediye peygamberimizin (sav) manevi şahsiyetini ifade etmek için kullanılan bir deyimdir. Bu tabiri ilk kullanan Sehl b. Abdullah Tüsterî’dir. (v.283/896) Sel b. Abdullah (ks) ilk olarak yüce Allah’ın Hz. Muhammed’in manevi şahsiyeti olan “hakikat-i Muhammediyeyi” kendi nurundan yarattığını ifade etmiştir. Bu görüşü Muhiddin-i Arabî ve Abdülkerim El-Cilî tarafından en güzel bir şekilde açıklanmış ve yorumlanmıştır. Muhiddin-i Arabi, Füsûs-u Hikem isimli eserinde “Hakikat-i Muhammediye Vücûd-u Mutlakın taayyün ettiği ilk mertebe olarak açıklanmış ve ehadiyet-i ilahiye bu taayyün ile vâhidiyete dönüşmüştür” demektedir.
 

Zafer KARLI
Mütekellim-i Ezeli (c.c.) Kur’an’ında bize kendini tanıtırken ders verdiği ana maksatların en büyüğü tevhiddir.Kur'an-ı Kerîm'in temel misyonu, insanları yaratıklara tapmaktan kurtarıp sadece Allah'a kul yapmaktır. İnsanın Allah'ı bir bilmesi, O'ndan başka tanrı tanımaması tevhîd, sadece Allah'a tapması, O'nun buyruklarına tam anlamıyla teslim olması ise İslâm'dır. İslâm, tevhîdi gerçekleştirme dinî olduğundan, İslâm'ı doğal sadeliğine kavuşturmak üzere gelmiş olan Kur'ân'ın ana konusu tevhîddir.1  Hz. Ali şöyle der :“Kur’an da olan bütün sırlar ise besmelededir.”2 Kur'an'ın en yüksek maksadı tevhid olduğu için Hz. Ali'nin bu sözüyle besmelenin içerdiği en yüksek anlam hazinesinin de tevhid olduğunu anlıyoruz.

 İnanan insanın fiillerine başlangıç için en yaygın olarak kullandığı ifade, geçmişte olduğu gibi günümüzde de “besmele” dir. Kur’an’ın nazil olduğu dönemde paganist Araplar fiillerine tapındıkları putlar adına başlamakta ve fiillerini onlar adına yapmaktaydılar.Bu yapı karşısında, inananların da fiillerine başlarken besmeleyi okumaları uygun görülmüş ve hatta emredilmiştir.3 Bediüzzaman Hazretleri de besmelede şirki reddeden ve tevhidi gösteren anlama  “Binaenaleyh, her bir nimetin bidayetinde, mü'min olan kimse besmeleyi okusun. Ve o nimetin Allah'tan olduğunu kastetmekle, kendisi ancak Allah'ın ismiyle, Allah'ın hesabına aldığını bilerek, Allah'a minnet ve şükranla mukabelede bulunsun.”4  cümleleri ile işaret eder.