|
Durmuş GÖKTEKİN
Evin tek erkek çocuğuydu. Annesinin parası bitmişti. Annesinden, paraya ihtiyacı olduğunu duyan Ö. G. biriktirdiği harçlıklarından 90 lirayı, kimseye haber vermeden annesinin cüzdanına koydu. Böylece annesine bir sürpriz yapmak istiyordu.
Ö. G.’nin annesi, cüzdanını alıp el çantasına koydu ve dışarı çıktı. İş görüşmesi için birkaç yere gitmesi gerekiyordu. El çantasını arabanın arkasına koydu. Arabaya bindi, Ö. G.’nin halasına uğradı. Onu da alıp çıktılar yola. Ö. G.’nin halası alışkanlığı icabı arabanın arka koltuğuna oturdu. Gelin görümce birkaç yere uğradıktan sonra, gelin görümcesini evine bıraktı. Ö. G.’nin annesi bir yerde durdu, çantasından cüzdanını aldı, baktı. İçinde 90 lira gördü. Kadın heyecan ve tedirginlik içinde düşünmeye başladı. Bu para benim değil, büyük bir ihtimalle parayı çantama ablam (görümcem) koymuş olabilir diye düşündü. Çarşıdan telefon etti. Abla çayı hazırla, birazdan sana geliyorum. Beraber bir çay içelim.
B. G. Görümcesine gitti. Görümcesi çayları doldururken, görümcesinin koyduğunu zannettiği 90 lirayı, o görmeden yastığın altına soktu. Açıktan iade ederse almama gibi bir tepkiyle karşılaşmamak için öyle yapmıştı. Biraz sohbet muhabbetten sonra müsaade isteyip evine gitti.
Gece yatma saatinde; B. G.’nin görümcesinin oğlu, yastığın altında bulduğu 90 lirayı alıp masanın üzerine koydu. B. G.’nin görümcesi de paraya oğlunun bıraktığını zannetti, aldı ve çantasına koydu.
B. G. evine dönünce meseleyi eşine anlattı. Bu konuşmaları dinleyen, evin erkek çocuğu Ö. G. O parayı annemin çantasına ben koymuştum diyerek hadiseyi aydınlattı. Bu aydınlık içinde meselenin doğru ve eğri taraflarını tahlile başladılar. 90 liranın hikayesi eşini heyecanlandırmıştı. “Peki hanım; ablam yaygıları silkerken parayı da dışarı atmışsa neyi kimden isteriz? Böylece hem paradan, hem de ilgilileri zan altında bırakmış olmaz mıyız? Oğlum böyle sakat iş yapılır mı” diye oğluna çıkıştı.
Gece saat 00.30’da, S. G. ablasına :“Yastığın altında 90 lira para buldun mu?” diye telefonla sordu. Ablası şaşırmışçasına: “Hayır ben para falan bulmadım” dedi. Ama içini bir şüphe sardı. “B. cüzdanına, senin 90 lira koyduğunu zannederek, sizin evde yastığın altına koymuş. O parayı, annesinin cüzdanına Ö. koymuş. Fakat annesine haber vermemiş” diyerek açıklık getirdi. S.’nin ablası, parayı oğlunun yastığın altında bulup, masanın üzerine koyduğunu söyleyince atılan kördüğüm çözülür.
Bir çocuğun masumca yaptığı bir işin ne gibi yanlışlara sebep olduğunu öğrenen aile parayı bulmanın sevincini yaşar. Böyle masumca hareketleri küçükler yaptığı gibi büyükler de yapabilir. Önemli olan bu ve benzeri hadiselerden ders alabilmektir.
Demek bir iş yapılmadan, bir söz söylenmeden önce, onu çok düşünmek ve ondan sonra uygulamaya geçmek gerekmektedir. Yoksa iyilik olarak düşündüklerimiz kötülüğe, dönebilir. Suizan meydana getirecek her türlü söz ve hareketten uzak durulmalıdır. Her fiil doğru sonuç verecek ve doğru anlaşılacak şekilde yapılmalıdır. Yoksa zincirleme kazalar gibi, zincirleme kötülükler olabilir.
Tüm yönleriyle düşünülmeden yapılan işlerin, masumca yapılması, iyi sonuçlanacağı anlamına gelmez. Akıl, ilim, ruh süzgecinden geçmeyen kararlar verilmemelidir.
 |
Yazarlar 
Bu Yazinin yorumlarina abone olun (RSS)