|
Durmuş GÖKTEKİN
Allah içimize malikiyet ve menfaat duygusuyla birlikte ihsan duygusu da koymuş. İlahi emirler istikametinde maddi ve manevi varlıklarımızı paylaşarak yaşıyoruz.
Dünyada paylaşmadığımız hiçbir şey yok!. Dünyamıza hayat veren, gökyüzü tavanındaki güneş, canlı, cansız herkesin paylaştığı bir enerji kaynağı değil mi? Keza ay ve yıldızlar dünya evinin avizeleri gibi durmuyor mu? Dünyaya gelen her insan, havayı, suyu, toprağı ve ateşi paylaşmıyor mu? Bu dört ana unsurla hayat bulmuyor muyuz? Bu oluşumlar ve bir arada yaşamamız paylaşmanın zaruretine işaret etmiyor mu? Öyle ise birkaç şey hariç, A’ dan Z’ ye her şeyi paylaşmak zorundayız. Yine dünya üzerinde görüyoruz ki; hayvanat ve nebatat kendi arasında paylaşım yapıyor. İnsanla paylaşımını sürdürüyor. İnsan da özellikleri itibariyle paylaşım halinde olmaya mecburdur. Kendini buna mecbur görmeyen başka bir kategori seçmelidir.
Hayatın paylaşımı sadece karı-koca, çoluk çocuk arasında sıkışıp kalmamalı. Hayatın her alanında yoğun bir şekilde olmalıdır.
Evde, iş yerinde, herkesin muhatap olduğu, işlem yaptığı herkesle, her yerde, her zaman paylaşım içinde olmalıyız!
Paylaşımda kullanılan doneler; insanilik ve İslamiliktir. Bunların içinde hak ve adalet önde gelen unsurlardır. Kendimize uygun gördüğümüz davranış ve hareketleri muhatabımıza da göstermeliyiz. Aksi halde hak tecelli etmez. Amir, memuruna müşfik, memur amirine saygılı olmalı. İş yapan iş yaptırana, sıcak, sempatik, güler yüzlü, merhametli davranmalı ve merhametli olmalıdır. İşini yaptıran da iş yapana karşı saygılı, nezaketli ve hassas davranmalıdır. Bunlar hayatımız boyunca her gün yapmamız gereken işlerdir. Teşekkür ve özür kelimeleri dilimizde vird olmalıdır. Yüzümüzden tebessüm eksik olmamalıdır. Tebessüm gönlümüze akan sevgi suyudur.
İnsanı memnun ve mesrur eden davranışlara herkesin ihtiyacı vardır. Kim, yüzü sirke satan insandan hoşlanır? Şu dünya arenasında huzurlu ve mutlu bir hayat yaşamamızın, yoğun bir paylaşımla olacağı unutulmamalıdır. Karşımdakine acı ve zehirli dil gösterdiğimde kendimi engerek yılanına benzetiyorum. Düşman olmak kolay, dost olmak zordur. Hakça paylaşımlarla dünyayı dost evine çevirmeliyiz.
Allah insana akıl ve irade vermiş ki, iyi ve güzel olanı yapsın. Kötülüğe, davet, gayret ve yorulma gerekmez. O, biz istemeden de gelir.
İnsanın vazifesi, iyilikten önce kötülüğü önlemektir. Kötülüğü önlemenin yolu da iyi olmak ve iyilik yapmaktır.
Pozitif negatife, elektron protona, gece gündüze, yaz kışa, yeryüzü gökyüzüne muhtaç olduğu gibi insan da iyiliğe ve güzelliğe muhtaçtır. İnsana yakışan da budur.
Göz ve kulakla beslenmeyen kalblerden iman toprağına bir şey akmaz! Gülün kokusuna ulaşmak isteyen dikene takılmamalı!
Bir kötülük işlediğimde, hemen arkasından bir iyilik yapmaya çalışırım. Marifet ilimle kazanılır, amelle pekiştirilir.
Maddi manevi başarılar, maddi manevi zorluklara bağlıdır. Darlıktan sonra bolluk, zahmetten sonra rahmet, dertten sonra derman gelir.
Hayat, hep birbirini takip eden zıtlıklarla devam eder. Paylaşım zannedildiği kadar zor bir iş değildir. Paylaşımda artış vardır. Paylaşın paylaştıklarınızın arttığını göreceksiniz. Paylaşımın ücreti peşindir. Kime selam verdiniz de mutlu olmadınız? Hangi düşenin elinden tuttuğunuzda yüreğinizde bir haz ve huzur duymadınız?
Veren elimiz de olsun! Kerim dilimizde olsun. Ellerimiz ve dillerimiz işbirliği içinde bulunsun. Her zaman birbirimize iyilik ve güzellikler sunsun!
Paylaşımınız hem daim hem de hayırlı olsun.
 |
Yazarlar 
Bu Yazinin yorumlarina abone olun (RSS)