Durmuş GÖKTEKİN 

Kötülük istenmez, genelde bilerek yapılır. Çünkü kötülüğün de kaynağı  insandır. İnsan istemese de kötülük yapar. Mesela, sigara içen bilerek sağlığına, havayı kirleterek  başkalarına zarar verir. Dünyada kötülük olmayan bir zaman dilimi düşünemeyiz. Kötülükle sürekli mücadele edilmiştir. Kötülük ve iyilik insan kaynaklı olup her ikisi de insandan çıkan sonuçtur. Gökten zembille inen bir şey değildir. Böyle olunca insanın işi zorlaşır. Derdin de dermanın da kaynağı insan olunca, insan kendisiyle mücadele etmek zorunda kalır. Onun için insan önce kendisinde, iyiliğin hakimiyetini sağlamalıdır. Kötülük yok edilemez, önleyici tedbirlerle zararsız hale getirilebilir. Çalışmalar, kötülüğü kaldırmak için değil, önlemek içindir. Kötülük iyilik yapmakla önlenebilir. Ceza da, mükafat da bir iyiliktir. Öyle ise haydi başlayalım iyi olmaya, iyilikler yapmaya. İyilik artınca, kötülük azalacaktır. Hakimiyet iyiliğin, iyilerin eline geçecektir.

Evlerimizde hem mutfak hem de tuvalet vardır. Her ikisi de hayati ihtiyacımızdır. Tuvalet kokmaya başladığında kaldırıp atmayız. Temizler, çeşitli koku gidericilerle bizi rahatsız etmesini önleriz. Toplumdaki kokuşmalar ve kötülükler de böyledir. Rahatsızlık veren her türlü kötülüğe hakim olmalıyız. Tuvaletin kokusunu iyi şeyler yaparak giderdiğimiz gibi toplumdaki kötülükleri de iyi şeyler yaparak gidermeliyiz.

 İyi şeyleri yapmak er kişinin, kötüleri yapmak her kişinin işidir. İyilik, erlik, mertlik, yiğitlik, erkeklik ister. Bu da iman kılıcıyla, irade atına binip nefsin üstüne yürümekle olur. Bunu yapabilenler iyilik ilacını kullanır, kötülük hastalığından kurtulabilir.

Bir insan aşığı (!) çıkmış, kötülüklerin anası hakkında, şöyle bir araştırma yapmış ve şu sonuca varmış. “Son dönemlerde, bilhassa Anadolu’da içki satış noktalarında ve içki tüketiminde %12’lik bir azalma olmuştur.” Anadolu’nun pek çok yerlerinde kapanan içki satış noktalarından Urfa’da hiç kalmamış, Mardin’de içkili bir yer varmış. Balıkesir’e kadar uzanan içki satış noktaları azalmış. Araştırmayı yapan öyle anlatıyor, haberi veren de üzüntü havasında veriyor.   Bu haberi dinleyenleriniz olmuş olabilir. Dinleyenler için tekrar, dinlemeyenler için yeni olur. 26. 12. 2008 tarihinde, bir TV. kanalının ana haber bülteninde dinledim, çok üzüldüm, içkiye müptela olanların adına (!) İçenlerin keyif alıp, mutlu, huzurlu yuvalarından eşini ve çocuklarını sokağa attıran içkinin satışı düşmüş. Tüh tühhh, vah vahhh… içenler azalmış. Ey vah çok yazık olmuş. Şu kerametli şeyin tüketiminin azalmasına siz de en az benim kadar esef etmişsinizdir. Böyle toplumsal bir düzenin ayarlayıcısı ve insanlara neşe, sağlığına fayda, akıllara berraklık veren(!) bir müskiratın kullanımındaki azalma bizi kara düşüncelere saldı(!). Üzüntümüzün(!) cevabını biraz da şu mısralarla vermeye çalışalım:

“İçkinin kerameti keçiye de olur yar,
Bir kerecik içti mi dağa çıkar kurt arar.
Bir ilan vardı şurda; rakı, şarap, likör iç,
Taşlardan feryat duydum, yalnız taş kalpler hariç.
İmdat imdat, ölüyor meyhanelerde canan,
 Izdırap ızdırap ölçüde ve ahenkte kan. 
Şişelerde eriyor birçok medeni ayyaş,
Şişeleri doldurur gözlerden dökülen yaş.
Hangi şişede ilim, ahlak, iman gizli,
Hangi şişede varmış fen adamının eli.
Hangi cahili alim, hangi fakiri zengin;
Ve hangi bedbahtı, bahtiyar etmiş şu içki.
Medeniyet devridir, boşaltın şişeleri;
İçenler ilerici, içmeyenler gerici.
Ağlasın aklıselim şimdi sarhoşlar devri,
Kurduk irfanımıza hem de meyhaneleri.”

Siz kararı veriniz, bu halleriyle evler, birer mesut ev midir. Yoksa içki, insan yutan dev midir?
     

Yorumlar (0)

Bu Yazinin yorumlarina abone olun (RSS)

Kullanici Adi

Email

Website

Baslik

Yorum

kucult | buyut

Email ile haberdar ol! (uye iseniz tabii..)

Yorum adabini Okudum

Yorum Ekle